Ewa Tomaszewska
Twój poseł do Sejmu RP
 
Strona główna | Aktualności | Biografia | Parlament Europejski | Senat | Sejm | NSZZ „Solidarność" | Moim zdaniem | W mediach | Galeria | Linki | Kontakt
 

www.europarltv.europa.eu

GENEZA POLSKIEGO PARLAMENTARYZMU
wystawa w Parlamencie Europejskim w Brukseli

Inicjatywa ogłoszenia
Europejskiego Roku
Fryderyka Chopina

Praca w Parlamencie Europejskim

Ewa Tomaszewska pełniła mandat europosła w latach 2007-2009. Była członkiem Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, zastępcą członka Komisji Kultury i Edukacji, członkiem Delegacji ds. stosunków z Mercosurem oraz zastępcą członka Delegacji ds. współpracy parlamentarnej UE-Mołdova. Uczestniczyła w pracach Intergrupy ds. Rodziny i Ochrony Dzieciństwa oraz Intergrupy ds. Osób Niepełnosprawnych. Ma na swoim koncie 173 wystąpienia na forum PE. Była współautorem 103 rezolucji.

Sprawozdanie z pracy w Parlamencie Europejskim
Strona Ewy Tomaszewskiej w PE
Wystąpienia
Rezolucje

Szanowni Państwo

Minął okres pełnienia przeze mnie mandatu Posła do Parlamentu Europejskiego.
Moja praca w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Kultury i Edukacji, Delegacji do Mercosur i do Mołdowy, a także moja praca w okręgu związana była z realizacją modelu solidarnego państwa i wyrównywania szans rozwojowych.
Udało mi się wprowadzić istotne poprawki do wielu dokumentów, w szczególności wprowadzające bardziej przyjazną dla środowisk pracowniczych i rodzin wielodzietnych politykę społeczną, przywiązujące większą wagę do dialogu społecznego, czasu pracy, problemów ubóstwa, organizacji szkolnictwa wyższego, zapewniającej mobilność studentów, problemów transgranicznej opieki medycznej, a także dostrzeżenie w Europejskiej Agendzie Kultury 200 rocznicy urodzin Fryderyka Chopina.
Serdecznie dziękuję Wszystkim za współpracę w trakcie wykonywania przeze mnie obowiązków wynikających z mandatu Posła do Parlamentu Europejskiego.
Z wyrazami szacunku
Ewa Tomaszewska, 8 września 2011

Archiwum: Wybory europejskie 2009

nr 2 na warszawskiej liście PiS

Czym zajmę się w europarlamencie w kolejnej kadencji

Mandat Posła do Parlamentu Europejskiego pełniłam od 30 sierpnia 2007 roku. Ze względu na umiejętności, zainteresowania i zdobyte doświadczenia w NSZZ „SOLIDARNOŚĆ", Sejmie i Senacie RP, a także w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy oraz w czasie pracy w Uniwersytecie Warszawskim, jako pole działalności w Parlamencie Europejskim wybrałam Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz Komisję Kultury i Edukacji. Pracę w tych obszarach chcę kontynuować w następnej kadencji.
Mając na uwadze cele nakreślone w 2000 roku przez Strategię Lizbońską, a w szczególności tworzenie nowych miejsc pracy wysokiej jakości, wspieranie mobilności pracowników, powiększanie ich szans rozwoju poprzez kształcenie się przez całe życie, a także zapobieganie wykluczeniu społecznemu, pracowałam w Parlamencie Europejskim nad dokumentami, umożliwiającymi realizację tych celów. Chcę tę pracę kontynuować.
Swoboda przemieszczania się wymaga uregulowania prawa do transgranicznej opieki medycznej. Zbyt długi czas oczekiwania na świadczenia medyczne, czasem niemożliwość skorzystania z nich w naszym kraju, wskazuje na potrzebę określenia zasad korzystania z leczenia w innych krajach unii i sposobu finansowania takiego leczenia. Rezolucję w tej sprawie przyjęliśmy w ostatnim okresie pracy tej kadencji Parlamentu Europejskiego. Dalsze prace nad tym zagadnieniem są konieczne. Chciałabym w nich uczestniczyć.
Kryzys finansowy na świecie rzutuje na sytuację w Europie. Zagraża wzrostem bezrobocia i obniżeniem dochodów ludności. Problem zwalczania ubóstwa, to jeden z obszarów, którym zajmowałam się, jako sprawozdawca - cień. Występowałam o poszanowanie dialogu społecznego i o uznanie roli partnerów społecznych za kluczowe we wspólnym radzeniu sobie z kryzysem i w przejściu na ścieżkę rozwoju gospodarczego.
Parlament Europejski przyjął ostatnio szereg dokumentów, które mogą poprawić sytuację ekonomiczną. Nie uważam, by były to działania wystarczające, choć idą w dobrym kierunku. Dopuszczenie do obniżania VAT-u w sektorach, szczególnie dotkniętych przez kryzys, a także w obszarze działania małych i średnich przedsiębiorstw, w usługach i drobnej wytwórczości, wydaje mi się potrzebne. Wierzę, że będę mogła uczestniczyć w pracach Parlamentu wdrażających te rozwiązania. Poparłam wprowadzenie mikrokredytów, mając na uwadze ogromne znaczenie małych i średnich przedsiębiorstw w powiększaniu zatrudnienia. Uważam za konieczną ochronę miejsc pracy - utworzenie nowego miejsca pracy jest bardziej kosztowne, niż podtrzymanie istnienia dotychczas istniejącego.
Europa starzeje się. Zbliża się zapaść demograficzna. Oznacza to zarówno nowe problemy na rynku pracy, jak i problemy z finansowaniem ubezpieczeń emerytalnych. Także problemy z usługami opiekuńczymi dla osób sędziwych. To nowe wyzwania w rozwijającym się sektorze gospodarki społecznej. To także ogrom prac dla instytucji europejskich, w tym Parlamentu. Wiem, że w pracach tych mogę być przydatna.
Uważam, że przede wszystkim należy usuwać przyczyny negatywnych zjawisk, a to oznacza konieczność szczególnie aktywnej polityki prorodzinnej. Na jej rzecz występowałam w tej kadencji. Działania takie mam zamiar kontynuować.
W ramach Komisji Kultury i Edukacji wiele uwagi poświęcaliśmy mobilności studentów i pracowników naukowych, programom, finansującym szanse młodzieży na poznawanie innych uczelni, innych środowisk naukowych, na integrację. Opracowane zostały wspólnotowe ramy kwalifikacyjne. Ważne jest wzajemne uznawanie kwalifikacji, uzyskiwanych w porównywalny sposób. Pragnę uczestniczyć w kontynuacji tego procesu.
Przyjęty został program promocji kultury europejskiej, bazujący także na jej różnorodności. Chciałabym, by był wdrożony w życie. By polska kultura także znalazła w nim swoje miejsce. Podjęłam działania na rzecz ogłoszenia przez Unię Europejską roku 2010 Europejskim Rokiem Fryderyka Chopina. Parlament Europejski przyjął stosowną poprawkę 10 kwietnia 2008 roku. Prace w tym kierunku trzeba kontynuować.
Byłam jedną z osób, które zwracały się o przygotowanie programu mobilności dla artystów, podobnie, jak to rozwiązano dla pracowników naukowych. Podróże umożliwiające udział w koncertach, prezentacjach dorobku filmowego, udział w plenerach i wystawach rodzą wiele problemów, nie tylko finansowych. Temat ten wymaga kontynuacji.
Nie ma zbyt wielu osób, które są zainteresowane polityką społeczną i kulturalną. Tymczasem, moim zdaniem, są to obszary szczególnie ważne dla każdego człowieka. To powód, dla którego zamierzam kontynuować pracę w tych obszarach.
Ewa Tomaszewska
maj 2009

Parlament Europejski. Dlaczego kandydowałam w 2004 roku

Struktury Unii Europejskiej tworzą prawo wspólnotowe, które kształtuje sytuację w krajach Unii. Warto oddziaływać na ich decyzje. Parlament Europejski jest jedną z takich struktur. Poprzez Parlament można umocnić pozycję Polski w UE i wspierać rozwiązania korzystne dla całej Unii. Zamierzam wspierać model Unii Europejskiej jako wspólnoty suwerennych ojczyzn. Dlatego moja aktywność w Parlamencie Europejskim jest związana z frakcją Unia na Rzecz Europy Narodów.
Od lat zajmuję się polityką społeczną. Ważna jest dla mnie Karta Wspólnotowa Podstawowych Praw Socjalnych Pracowników. Mam zamiar wykorzystać ten dokument dla poprawy podstawowych standardów socjalnych w Polsce.
Planuję przyjąć za podstawę tzw. Strategię Lizbońską do zwalczania bezrobocia i degeneracji społecznej poprzez tworzenie nowych miejsc pracy wykwalifikowanej, rozwój edukacji, a w szczególności poprzez kształcenie ustawiczne dorosłych.
W Unii Europejskiej widzę wiele zagrożeń dla rodziny. Podstawowym jest brak właściwej hierarchii wartości. Silny opór przeciw odwołaniu się do chrześcijańskich korzeni w projekcie Traktatu Konstytucyjnego UE oraz nieuznawanie wyższości prawa naturalnego nad prawem stanowionym to, moim zdaniem, zagrożenie dla Unii Europejskiej. To wyraz zagubienia UE w konfrontacji z uwielbieniem dla „złotego cielca", dla konsumpcyjnego modelu życia. Tam, gdzie pieniądz i wygoda stają się ważniejsze od więzi z bliskimi, cierpi rodzina, miłość, przyjaźń. Rozpadają się więzi międzyludzkie.
W sytuacji, gdy w niektórych krajach UE wprowadza się zmiany prawne, sprzyjające aborcji i eutanazji, gdy wywiera się presję na inne kraje, żeby zmieniły swe prawo na wrogie rodzinie, konieczny jest „głos dla życia" w Parlamencie Europejskim.
Równie ważne przy podejmowaniu decyzji o kandydowaniu do Parlamentu Europejskiego było dla mnie socjalne wspieranie rodziny. Ramowe przepisy już istnieją. Trzeba je tak kształtować i wykorzystywać, aby poprawić standardy obowiązujące w Polsce.
czerwiec 2004